P: Melanja Palitta

“Η Margo ζει εκεί που ζουν τα όνειρα. Μαζεύει και διηγείται ιστορίες. Μαζεύει και μαδάει μαργαρίτες. Εκείνη με έμαθε να κάνω τις ιστορίες της νότες. Οι ιστορίες της έδιναν νόημα στις νότες μου κι οι νότες μου έδιναν ζωή στις ιστορίες της. «Mοιράσου τις ιστορίες μας» μου ζητούσε επίμονα. Κι εγω της απαντούσα δισταχτικά: «Δεν είμαι έτοιμη»...

Την έβλεπα αργά να χάνεται μέσα στον ορίζοντα. Αργά να σβήνει σε κάθε άρνησή μου. Ποτέ δεν την σταμάτησα. Μόνο την κοιτούσα ακούγοντας τον επαναλαμβανόμενο ψίθυρό της: «M´αγαπάει, δεν μ´αγαπάει, μ´αγαπάει, δεν μ´αγαπάει» . Κ εγω απλά την κοιτούσα... Ώσπου δεν την έβλεπα πια. Ώσπου κι ο ψίθυρος έπαψε.

Μου άφησε μόνο μια ιστορία πανω στο πιάνο. Μια ιστορία που δεν είχα ξαναδει. Χωρις τίτλο, χωρίς τέλος. Κι ένα σημείωμα: «Χρειάζομαι να μ´αγαπάς για να Υπάρχω» μαζί με μια μαργαρίτα. Να αποφασίσω αν θα υπάρξει ή αν θα χαθεί...

Κι εγώ πήρα την ιστορία της και την έκανα μουσική, όπως μου έμαθε, την έκανα τραγούδια. Και την τελείωσα.

Τώρα τραγουδώ την ιστορία της, αναζητώντας την, ελπίζοντας οτι μια μέρα, κάπου, κάποτε θα με ακούσει και θα χαρεί που την μοιράζομαι. Ελπίζοντας οτι μια μέρα η μουσική και το τραγούδι θα την φέρουν πίσω σε μένα...»

Επικοινωνία με την Μαργκό